หน้าแรก นิทานของ “บะห์ลูล” ประวัติของ “บะห์ลูล”

ประวัติของ “บะห์ลูล”

1410

“บะห์ลูล” เกิดที่เมืองกูฟะห์ ประเทศอิรัก มีชื่อจริงว่า “วาฮับ บินอัมร์”

ในยุคสมัยของคอลีฟะห์ “ฮารูน รอชีด” แห่งราชวงศ์อับบาซียะห์ เขากังวลต่อความมั่นคงของตำแหน่งคอลีฟะห์และอาณาจักรของตน เขาจึงได้สั่งปราบปรามชีอะห์และจับสาวกของอิมามมูซา กาซิม (อ.) คุมขัง

วะฮับและสาวกจำนวนหนึ่งได้ไปพบอิมาม (อ) เพื่อขอคำแนะนำ อิมาม (อ.) ได้ตอบโดยการเขียนอักษรอาหรับ คือ ﺝ (ยีม)

สาวกแต่ละคนได้ตีความตามความเข้าใจของตน บางคนตีความว่าให้เนรเทศตัวเอง หรือ หลบหนี แต่สำหรับวาฮับ เขาตีความว่ายีม หมายถึง “ยูนูน” ที่แปลว่า “คนบ้าเนื่องจากถูกญินเข้าสิง” วันรุ่งขึ้น วะฮับทิ้งชีวิตที่ร่ำรวยสุขสบาย เขาสวมใส่เสื้อผ้าขาดวิ่นเดินไปตามถนน ไม่นานนักชาวแบกแดดก็ได้ขนานนามเขาว่า “บะห์ลูล”

และเพราะเหตุนี้ บะห์ลูลจึงรอดพ้นจากการถูกคุมขังของฮารูน รอชีด และตอนนี้เขาไม่ต้องกลัวภัยอันตราย และด้วยรูปแบบที่ตลกขำขันเขาสามารถปกป้องตัวเองจากทรราช ทั้งสามารถดูถูกละเมิดคอลีฟะห์ผู้ฉาวโฉ่และข้าราชบริพารของเขาด้วยคำพูดคำจาและวาทะศิลป์

ประชาชนในยุคสมัยนั้นได้ให้การยอมรับในความฉลาดที่เป็นเลิศและยอดเยี่ยมของเขา และแม้กระทั่งทุกวันนี้เรื่องราวของเขามากมายก็ถูกยกมาเล่าขานประกอบการพูดคุยหรือการเรียนการสอนอันเป็นบทเรียนเตือนสติที่มีคุณค่าแก่ผู้ฟัง

ก่อนที่จะกลายบ้า บะห์ลูลมีชีวิตในฐานะผู้มีอิทธิพลและมีอำนาจ แต่หลังจากที่เชื่อฟังคำสั่งของอิมาม เขาหันใบหน้าของเขาออกห่างจากผู้ปกครองและความงดงามของโลก เขาแต่งตัวในแบบยาจก อาศัยอยู่ในสถานที่รกร้างใกล้กับราชวังของฮารูน มีชีวิตด้วยการกัดกินขนมปังค้างเก่า เขาไม่ยอมรับความโปรดปรานจากฮารูนหรือบุคคลที่เหมือนเขา บะห์ลูลคิดว่าตัวเองดีกว่าคอลีฟะห์และข้าราชบริพารของเขา เพราะวิถีการใช้ชีวิตของตน