คิดสักนิด

108

คิดเสียก่อน…

วันนี้ ก่อนที่เราจะพูดถ้อยคำหยาบคาย

ขอให้คิดถึงคนบางคนที่เขาไม่สามารถพูดได้

ก่อนที่เราจะบ่นว่าอาหารไม่ถูกปาก

ขอให้คิดถึงคนบางคนที่เขาไม่มีอะไรจะกิน

ก่อนที่เราจะบ่นถึงข้อบกพร่องของสามีหรือภรรยา

ขอให้คิดถึงคนบางคนที่วิงวอนขอคู่ครองจากพระเจ้า

วันนี้ ก่อนที่จะบ่นถึงเรื่องต่างๆ ในชีวิต

ขอให้คิดถึงคนบางคนที่ต้องจากไปก่อนวัยอันควร

ก่อนที่จะพร่ำบ่นด้วยความรำคาญต่อลูกๆ

ขอให้คิดถึงคนบางคนที่ปรารถนาจะมีลูกแต่เขาเป็นหมัน

ก่อนที่จะบ่นว่าบ้านสกปรกเพราะไม่มีใครปัดกวาดเช็ดถู

ขอให้คิดถึงคนที่เขานอนอยู่ข้างถนน

ก่อนที่จะรำพึงถึงระยะทางที่ต้องขับแสนไกล

ขอให้คิดถึงคนที่เขาต้องเดินด้วยเท้าในระยะทางเท่ากับเรา

และเมื่อจะบ่นด้วยความเหนื่อยล้าจากการทำงาน

ขอให้คิดถึงคนที่เขาตกงาน คนพิการ และคนที่เขาอยากจะได้ทำงานของเรา

ก่อนที่เราคิดจะชี้นิ้วประณามคนอื่น

ขอให้จำไว้ว่าเราทุกคนไม่มีใครที่ปราศจากบาป และเราทุกคนต้องถูกพิพากษา

และเมื่อความรู้สึกท้อแท้ทำให้เราท้อใจ

ขอให้ยิ้มแล้วขอบคุณพระเจ้าที่เรายังมีชีวิตอยู่เพื่อแก้ไข

ขอบคุณพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สำหรับสิ่งทั้งหลายที่เรามี ดีกว่าจะไปบ่นตำหนิติเตียนมัน