หน้าแรก คุณค่าด้านศีลธรรม เราโชคร้าย…กระนั้นหรือ?

เราโชคร้าย…กระนั้นหรือ?

119

ทำไมเราจึงบ่นว่าบ้านเราไม่ใหญ่โต ในขณะที่คนอื่นไม่มีแม้แต่ชายคาอาศัย?

phomeทำไมเราจึงบ่นอาหารที่บ้านไม่อร่อย ในขณะที่คนอื่นไม่มีอะไรจะยาไส้ในแต่ละวัน?

peatทำไมเราจึงบ่นว่าชุดของเรามันแย่ที่สุด ในขณะที่คนอื่นไม่มีแม้แต่เสื้อผ้าจะสวมใส่?

pclothesทำไมเราจึงบ่นว่าเตียงไม่นุ่ม ในขณะที่คนอื่นมีแค่เก้าอี้ยาวข้างทางเป็นที่นอน?

pbedทำไมเราจึงพูดว่าเราผอมเกินไป ในขณะที่ยังมีคนผอมจนหนังหุ้มกระดูก?

pskinทำไมเราจึงตวาดใส่พ่อแม่ ในขณะที่เด็กคนอื่นๆ ไม่มีใครเป็นที่พึ่งนอกจากตัวเอง?

porphanทำไมเราจึงบ่นเรื่องไม่มีน้ำประปาใช้ ในขณะที่คนอื่นๆ ไม่มีแม้แต่น้ำสะอาดให้อาบ

pwaterทำไมเราต้องแกล้งทำเป็นหิวจนแสบท้องหรือตาลาย ในขณะที่คนอื่นต่างหากที่หิวจริงๆ?

pstarvรู้หรือไม่ว่ายังมีเด็กและทารกต้องตายเพราะความหิวอยู่ทุกวัน พ่อแม่ของทิ้งลูกๆ เพราะไม่สามารถหาเลี้ยงพวกเขาได้?

เด็กๆ เหล่านั้นต้องทำงานหนักเป็นสองเท่าเพื่อจะได้ประทังชีวิตไปวันละมื้อ คนบางคนไม่เคยรู้ถึงคุณค่าของสิ่งที่ตัวเองมี

เมื่อคิดจะทิ้งเศษอาหารของคุณครั้งต่อไป โปรดคิดถึงคนยากจนเหล่านั้นสักนิด…

pkidเมื่อจะตวาดใส่พ่อแม่ โปรดคิดถึงเด็กๆ อีกหลายคนที่ยอมแลกชีวิตเพื่อให้ได้มีพ่อแม่มาอยู่ร่วมกับพวกเขา

ถ้าคุณยังได้อ่านบทความนี้ทางอินเทอร์เน็ต คุณไม่ใช่คนโชคร้ายนัก แต่คุณจะเป็นคนประเภทไหนยังไม่รู้ ขึ้นอยู่กับว่าคุณมองเห็นคุณค่าของสิ่งที่คุณมีมากน้อยแค่ไหน

แต่ก็อย่างที่เขาว่านั่นแหละ

คุณจะยังไม่เห็นคุนค่าของอะไรทั้งสิ้นจนกว่าคุณจะสูญเสียมันไป…