หน้าแรก อะฮ์ลุลบัยต์ การพลีชีพของนายแ่ห่งศรัทธาชน

การพลีชีพของนายแ่ห่งศรัทธาชน

164

ในความมืดมิดของรุ่งอรุณ ขณะที่อิมามอะลี(อ.) กำลังออกจากบ้านเพื่อไปทำนมาซซุบฮ์ที่มัสยิด ฝูงเป็ดที่เป็นสัตว์เลี้ยงพากันส่งเสียงดังและจิกดึงเสื้อผ้าของท่าน อิมามอะลี(อ.) เข้าใจว่าพวกมันกำลังร้องเตือนท่านเมื่อท่านกำลังเข้าใกล้ความตาย

ครั้งหนึ่งอิมามอะลี(อ.) เคยถามท่านศาสดา(ศ.) ว่า “อะไรคือการกระทำที่ดีที่สุดในเดือนรอมฎอน?”

ท่านศาสดา(ศ.) ตอบว่า “การกระทำที่ดีที่สุดในเดือนรอมฎอนก็คือการหลีกห่างจากการกระทำที่ชั่วร้าย ซึ่งอัลลอฮ์ได้ทรงห้ามไว้”

จากนั้นท่านก็ร้องไห้อย่างหนัก อิมามอะลี(อ.) ตกตะลึงและถามท่านว่า ท่านร้องไห้ทำไม ท่านศาสดา(ศ.) ตอบว่า “ฉันร้องไห้เพราะฉันมองเห็นภาพเหตุการณ์ที่น่าสยดสยองที่มันจะเกิดขึ้นกับเจ้าในเดือนอันประเสริฐนี้ ขณะที่เจ้ากำลังสุญูด คนชั่วที่สุดในหมู่คนชั่ว จะฟันเจ้าที่ศีรษะ และเคราขอเจ้าจะแดงฉานไปด้วยเลือด”

อิมาม(อ.) ถามว่า “ฉันจะอยู่ในหนทางที่เที่ยงตรงใช่หรือไม่?” ท่านศาสดา(ศ.) ตอบว่า “ใช่”

ในค่ำคืนที่สิบเก้าของเดือนรอมฎอน เมื่ออิมามอะลี(อ.) ไปถึงมัสญิดอัล-กูฟะฮ์ ท่านขึ้นไปบนหออะซาน และทำการอะซาน(เรียกประชาชนมาทำนมาซ) เป็นการปลุกบรรดาคนที่นอนหลับอยู่ให้ตื่นขึ้น และในบรรดาคนเหล่านั้นคืออิบนุ มุลญิม ที่ได้ซ่อนดาบอาบยาพิษไว้ที่ท้องของเขา

ขณะที่อิมามยืนนำในการนมาซ และอยู่ในขณะสุญูดครั้งที่สอง ฆาตกรซึ่งอยู่ในตำแหน่งด้านหลังของท่านได้ลุกขึ้นและดึงดาบอาบยาพิษออกมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะฟันลงบนศีรษะของอิมามอะลี(อ.) อย่างแรงหนึ่งครั้ง อิมาม(อ.) ทรุดตัวและร้องออกมาว่า “ขอสาบานด้วยพระผู้อภิบาลแห่งกะอฺบะฮ์ ฉันประสบความสำเร็จแล้ว”

ด้วยความหวาดกลัวจากความผิดของตัวเอง อิบนุมุลญิมรีบวิ่งออกจากมัสยิด แต่เขาถูกจับตัวไว้ได้ และถูกนำมาต่อหน้าอิมามอะลี(อ.) อะมีรุล มุอ์มินีน นายแห่งศรัทธาชน ด้วยมือที่ถูกมัดไว้อย่างแน่นหนา อิมามอะลี(อ.) ผู้เปี่ยมด้วยความเมตตาได้สั่งให้บุตรชายทั้งสองท่านปล่อยมือเขา และห้ามไม่ได้ทำร้ายร่างกายเขาแต่อย่างใด และหากท่านตายจากบาดแผลนี้ก็ให้ดำเนินการกับเขาอย่างยุติธรรม ท่านอิมาม(อ.) ถามอิบนุมุลญิมว่า “ฉันเป็นอิมามที่ชั่วร้าย หรือเป็นผู้ปกครองที่อยุติธรรมกระนั้นหรือ?”

อิมามอะลี(อ.) เจ็บปวดจากบาดแผลสาหัสนี้อยู่สามวัน และจากโลกนี้ไปในวันที่ 21 รอมฎอน ในปี ฮ.ศ.40 และอิมามฮะซัน(อ.) กับอิมามฮุเซน(อ.) บุตรชายของท่าน ได้ฝังท่านไว้ที่เมืองนะญัฟ ประเทศอิรัก

บรรดามุสลิมได้รับประโยชน์อย่างมากมายจากความรู้ วิทยปัญญา การเคารพภักดี ความยุติธรรม และความดีต่างๆ อีกมากมายของท่าน ท่านรักเด็กๆ และดูแลเอาใจใส่คนยากจนขัดสนและเด็กกำพร้าเป็นอย่างดี มหาบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้สามารถสะท้อนให้เห็นถึงอิสลามได้อย่างแท้จริง

Source: rafed.net